23-04-2021
Vandaag opent het gloednieuwe winkelcentrum Crabbehof (in 1964)

Bijna vier jaar na het slaan van de eerste paal komt Prins Bernhard vandaag, vrijdag 24 april in het jaar 1964, winkelcentrum Crabbehof officieel openen. Zijne Koninklijke Hoogheid gaat winkelen bij supermarkt Coop en doet dat op een manier alsof hij niet anders gewend is. Hij doet boodschappen voor een totaalbedrag van 43,26 gulden.

Bernhard doet voor 43,26 gulden boodschappen voor goed doel

Voor een bedrag van 43,26 gulden doet Prins Bernhard vandaag, vrijdag 24 april 1964, boodschappen bij de Coop in Crabbehof. Met deze ludieke actie werd het winkelcentrum 57 jaar geleden officieel geopend. Het door de prins samengestelde boodschappenpakket wordt – in vijftigvoud - geschonken aan diverse sociale instellingen.

De tekst gaat onder de foto verder.

Prins Bernhard laat zich adviseren over een blik haring in tomatensaus met achter hem de heer De Kok die destijds voorzitter was van winkelcentrum Crabbehof. @ Regionaal Archief Dordrecht

Zigzaggend tussen schappen met bloemrijke winkelwagen

De prins, die zelf de kassa bedient door op de knop voor het totaalbedrag te drukken, neemt zijn boodschappen, al dan niet geproduceerd door hofleveranciers, niet mee naar Paleis Soestdijk. Tijdens zijn rondje door de winkel, waarbij hij zorgvuldig tussen de schappen zigzagt met zijn met bloemen versierde winkelwagentje, stelt hij een uitgebreid levensmiddelenpakket samen. Uiteindelijk worden vijftig van deze pakketten geschonken aan sociale instellingen in Dordrecht en omstreken.

Niet dat Bernhard met lege handen terugkeert naar Baarn. Hij bezoekt die middag nog diverse andere winkels in het nieuwe winkelcentrum en krijgt allerlei cadeaus aangeboden. Zoals een lp met de Broadwayhit Who’s afraid of Virginia Wolf, die dochter Beatrix zeker zal kunnen waarderen.

De tekst gaat onder de afbeelding verder.

Het activiteitencentrum op het Van Oldenbarneveltplein en rechts het winkelcentrum in aanbouw op de hoek van de Thorbeckeweg en Kranenburgstraat. @ Regionaal Archief Dordrecht

Eerste vleugel in 1962 gereed

De eerste paal van het nieuwe winkelcentrum werd geslagen op 24 juni 1960. Ruim twee jaar later werd de eerste, westelijke vleugel van het complex in gebruik genomen. En vandaag is het – na vijf jaren van plannen, bespreken en organiseren – eindelijk zover: de officiële opening van winkelcentrum Crabbehof door Prins Bernhard.

In een speciale editie van dagblad De Dordtenaar sprak toenmalig burgemeester van Dordrecht Jan van der Dussen vol trots over de nieuwste aanwinst van zijn stad, die ook mensen van buiten Dordrecht zal trekken. Daar zal uiteindelijk de hele stad van profiteren, zo voorziet de burgervader, want wie eenmaal in Dordrecht is, blijft niet in één wijk, maar gaat verder…

De tekst gaat onder de afbeelding verder.

Een tekening van hoe het nieuwe winkelcentrum eruit zou gaan zien en een foto van de heren Van Gent, De Kok en Van Gent tijdens de bouw van winkelcentrum Crabbehof. @ Regionaal Archief Dordrecht

Totstandkoming dankzij unieke samenwerking

De totstandkoming van winkelcentrum Crabbehof is mede te danken aan een unieke samenwerking tussen middenstanders, die op dit niveau nog niet eerder was vertoond. Het brein achter deze hele operatie, ook wel De grote vijf van Crabbehof genoemd, waren de zakenmensen W. Evers, C. Plomp, P. de Kok, F.J.M. van Büchem en D. van Belle, die samen het bestuur van de Vereniging Winkelcentrum Crabbehof vormden.

Een plek op de grens tussen Wielwijk en Crabbehof was de oorspronkelijke beoogde locatie, maar daar was al een andere bestemming aan gehangen. Vervolgens viel het oog op het terrein, dat jaren later het Johan van Oldenbarneveltplein zou gaan heten. Aannemingsmaatschappij Van der Vorm had echter al een vergevorderd plan voor winkelbouw in Crabbehof. Twee winkelcentra, dat zou te veel van goede worden. De verenigde middenstanders en de aannemingsmaatschappij kwam – weliswaar met de nodige hobbels - uiteindelijk toch tot overeenstemming.


16-04-2021
'Blijf Maar!' de podcast: Twee winkels, één familie

In 2012 verscheen 'Blijf Maar!', winkels in Dordrecht, de jaren 50 en 60. Het boek werd een bestseller, maar is nu uitverkocht en niet meer leverbaar. Hallo Dordrecht houdt het echter levend en wel via de podcast 'Blijf Maar!'

Twee winkels, één familie

Op deze website komt er iedere keer een nieuw verhaal bij over een verdwenen winkel in Dordrecht en hieronder staan de foto's die bij het verhaal horen over de winkel Versteeg in de Vleeshouwersstraat en later in de Hofstraat. Helemaal onderaan deze pagina staat de podcast klaar om te beluisteren.

De tekst gaat onder de foto verder.

Otto Dicke tekende het interieur van de winkel van Versteeg en (r) Koos Versteeg in zijn winkel in de Vleeshouwersstraat in 1956. @ Caty Groen

 In de Vleeshouwersstraat

Tot 1956 hadden twee winkels van één familie een prominente plaats in de Dordtse Vleeshouwersstraat. In het ene pand was A.G. Versteeg gevestigd met zijn winkel in tweedehands boeken, kantoorartikelen en kinderboeken. In het andere pand had zijn zoon een winkel in nieuwe boeken.

De tekst gaat onder de foto verder.

Een foto uit 1956 gemaakt vanuit de winkel in de Vleeshouwersstraat waar loopjongen Chris in de etalage kijkt. @ Caty Groen

Geen allemansvriend

Ineke Brouwers-Dekker vertelt in het boek 'Blijf Maar!' dat haar opa A.G. Versteeg niet bij iedereen te boek stond als een innemende man. Later begreep ze dat zijn houding wellicht ook te maken had met het feit dat hij geen makkelijk leven heeft gehad.

Koos Versteeg wordt in 1904 geboren en is het derde kind in een gezin van zes dochters en drie zoons. Versteeg zou het meeste bekend worden als de uitgever van zo'n duizend stadsgezichten die veelal werden gefotografeerd door Joost van de Weg.

De tekst gaat onder de foto verder.

Koos Versteeg in zijn antiquariaat in de Hofstraat rond 1968. @ Caty Groen

Koos Versteeg moet verhuizen

Grootvader Versteeg had bepaald dat na zijn overlijden de winkels in de Vleeshouwesstraat moeten verdwijnen en zo kwam het dat Koos met zijn winkel naar de Hofstraat verhuisde waar hij in korte tijd ook daar een begrip werd voor cultuurliefhebbers.

En dan nu de 'Blijf Maar!' podcast

Luister het hele verhaal over de winkel van Koos Versteeg. Druk op het oranje driehoekje in de witte balk hieronder.

Klik hier voor de vorige aflevering van Blijf Maar.

 

 


07-04-2021
Vandaag is er een demonstratie bij de Dordtse rechtbank (in 1986)

Het is vandaag 8 april, maar dan in 1986. In de Dordtse rechtbank aan het Steegoversloot wordt een groep antifascistische actievoerders voorgeleid. Ze worden verdacht van betrokkenheid bij het verstoren van een besloten vergadering van de extreemrechtse Centrumpartij en de Centrum Democraten in hotel Cosmopolite in Kedichem.

Steun voor verdachten van gewelddadige actie

Tientallen antifascistische jongeren staan vandaag op 8 april, maar dan in 1986, op de stoep van de rechtbank in het Steegoversloot. Zij houden een demonstratie omdat elf gelijkgestemden betrokken zouden zijn bij een uit de hand gelopen actie om een besloten vergadering van de Centrumpartij en Centrum Democraten in een Kedichems hotel te verstoren. De politie houdt het nauwlettend in de gaten. Een vrachtwagen komt aanrijden, wordt omgebouwd tot podium en er klinkt al snel punkmuziek in de straat, die uiteindelijk wordt afgezet. Het komt niet tot ongeregeldheden.

De tekst gaat onder de foto verder.

In het Steegoversloot ziet het er op a pril 1986 grimmiger uit dan het uiteindelijk werd. @ Regionaal Archief Dordrecht

Rechtse toenadering leidt tot terreur

Dat was een week eerder wel anders. Cynisch genoeg zou je kunnen spreken van een botsing tussen linkse terreur en rechtse ‘vredesbesprekingen’, op 29 maart 1986 in hotel Cosmopolite in Kedichem. Hans Janmaat, toenmalig voorman van de Centrum Democraten, was twee jaar eerder in dezelfde functie door de Centrumpartij op een zijspoor gezet. Een paar maanden later richtte hij Centrum Democraten op, een afsplitsing van de Centrumpartij. Beide partijen zochten tijdens die bijeenkomst toenadering tot elkaar, aangezien Janmaat als gematigder politicus de enige kans op succes bij de verkiezingen leek.

De tekst gaat onder de afbeelding verder.

Een affiche met het wensenlijstje van centrum Democraten. @ WikiCommons

Stenen, tegels, brandbommen en molotovcocktails

Linkse activisten zien in deze vergadering een ideale kans om het rechtse gedachtegoed aan de kaak te stellen. Dat doen ze echter niet bepaald op vreedzame wijze. Met stenen en tegels worden ruiten ingegooid. Er worden onder meer brandbommen naar binnen gegooid, met als gevolg dat het hotel tot de grond toe afbrandt. Bij haar poging het pand te ontvluchten raakt Wil Schuurman, de latere echtgenote van Janmaat, blijvend invalide. Janmaat, die later beweerde dat er ook met molotovcocktails werd gegooid, wist dankzij aan elkaar geknoopte lakens vanaf de eerste verdieping te ontsnappen.

De tekst gaat onder de foto verder.

Agenten zijn alert bij de ingang van de Dordtse rechtbank in het Steegoversloot. @ Regionaal Archief Dordrecht

Woedende dorpsbewoners

Beide partijen hadden uit angst voor protesten de locatie van hun vergadering geheim gehouden, maar door de organisator vanaf zijn huis naar Kedichem te volgen, kwamen uiteindelijk honderden activisten naar het hotel toe. Woedende dorpsbewoners kwamen verhaal halen bij de actievoerders. 66 van hen die zich uit de voeten probeerden te maken, werden op de Rivierdijk door de politie klemgereden en aangehouden. Uiteindelijk worden er 72 mensen aangehouden.

De tekst gaat onder de foto verder.

Hans Janmaat op televisie. @ WikiCommons

Nasleep van de gebeurtenissen

Van het elftal verdachten dat op 8 april 1986 voor de rechter moet verschijnen, worden er zes die dag nog vrijgelaten. Vijf anderen worden langer vastgehouden, maar mogen uiteindelijk ook gaan. Uiteindelijk wordt er van de activisten niemand gestraft voor de gebeurtenissen in Kedichem.
Anders dan Wil Schuurman, die dermate ongelukkig ten val komt dat haar been moet worden geamputeerd. Als politica zat ze vier jaar namens de Centrum Democraten in de Tweede Kamer. In 1998 valt het doek voor de partij, die dan uit het parlement verdwijnt. Schuurman trouwt in 1996 met Janmaat, die in 2002 op 67-jarige leeftijd overlijdt.
Ondanks de hardnekkige kritiek en uitsluiting die Janmaat gedurende zijn politieke carrière te verduren had, is het geluid dat hij namens een relatief kleine, maar bepaald niet onaanzienlijke achterban vertolkte bepaald niet verstomd in de Nederlandse politiek.

De tekst gaat onder de foto verder.

Het hotel in Kedichem na het uit de hand gelopen protest door actievoerders. @ WikiCommons

Hoteleigenaar komt om het leven

Een ander, minder bekend geworden slachtoffer van de gebeurtenissen in Kedichem was de eigenaar van hotel Cosmopolite. Zijn hotel was compleet vernield en de schade liep in de tonnen. Twee maanden later kwam hij om het leven toen hij werd aangereden door een laadschop bij de nieuwbouw van zijn hotel, dat uiteindelijk nog tien jaar zou bestaan. Sinds 2017 heet het hotel Aan de Linge.


25-03-2021
Vandaag treedt de Spencer Davis Group op in Americain (in het jaar ?)

Op deze dag (25 maart), hoogstwaarschijnlijk eind jaren zestig of begin jaren zeventig, trad de beroemde Engelse band Spencer Davis Group op in Dordrecht. Zijn er mensen die nog weten in welk jaar? Of wellicht zelfs bij dit concert aanwezig waren?

Beroemde Engelse band geeft concert in Dordrecht

Een beroemde band uit de popmuziek van zo’n vijftig jaar geleden gaf vandaag – 25 maart (jaartal onbekend) – een concert in Americain aan de Groenmarkt in Dordrecht. De Spencer Davis Group trakteerde de Dordtse fans op wereldhits als 'Keep on running' en 'Gimme some lovin'.

De tekst gaat onder de foto verder.

Welk jaar?

De Spencer Davis Group werd in 1963 in Birmingham opgericht en is in eerste instantie actief tot 1969. Afgaande op de geschiedenis van de band moet het optreden in Dordrecht eind jaren zestig of in 1973 óf 1974 hebben plaatsgevonden, toen de formatie na enkele jaren inactiviteit weer kortstondig bijeen kwam. Wie weet in welk jaar dit concert plaatsvond? Zijn er mensen die er bij waren? Laat het ons weten!

Na decennia stilte – waarin Spencer Davis zich wel als soloartiest ontplooide - herpakte de groep zich, zij het in een andere samenstelling, in 2006. In 2009 stond de band nog op de affiche van het Big Rivers Festival in Dordrecht. Met het overlijden van oprichter, voorman en naamgever Spencer Davis in 2020 viel vorig jaar het doek. Voormalig bandlid Steve Winwood beleefde – met name in de jaren tachtig – een succesvolle solocarrière met hits als ‘While you see a chance’ en ‘Higher love’.

De tekst gaat onder de foto verder.

Americain aan de Groenmarkt (l) in de jaren 60 en Sprankje Groen bijeen tijdens een Prairiefeest buiten in 1974. @ Regionaal Archief Dordrecht

Voorverkoop bij Sprankje Groen

In de beeldbank van het Regionaal Archief is een afbeelding te vinden van een aanplakbiljet, waarop het optreden van de formatie wordt aangekondigd. Wie er bij wil zijn, betaalt 7 gulden toegang. Voor houders van een Cultureel Jongeren Paspoort bedraagt de entreeprijs 6 piek. De voorverkoop vindt plaats bij Sprankje Groen, een kroeg en sociëteit aan de Voorstraat, waar naar verluidt alles mocht en alles kon…

Jarenlang stond het statige pand aan de Groenmarkt leeg. Uiteindelijk werd het gebouw onderdeel van de Openbare Bibliotheek. Twee jaar geleden keerde de horeca terug en werd er een café geopend. De naam? Americain!


15-03-2021
Vandaag is er een carrousel bij de Dordrechtse Rijschool (in 1845)

In 1843 wordt de Vereeniging tot Instandhouding van een Rijschool te Dordrecht, kortweg Dordrechtse Rijschool, opgericht. Vandaag op 15 maart, maar dan in 1845, houdt de vereniging voor het eerst een carrousel, een wedstrijd figuurrijden.

Paardrijden voor 'gegoede burgerij'

Veel mensen komen af op de wedstrijd figuurrijden op 15 maart 1845, want paardrijden is altijd een geliefde sport van 'de gegoede burgerij' geweest. De Dordrechtse Rijschool is een van de eerste vormen van georganiseerde sport in Dordrecht. Leden van de toenmalige Dordtse elite - zoals de families Blussé en Vriesendorp en burgemeesterszoon J.C.A.G. Jantzon van Erffrenten - zijn nauw bij de oprichting betrokken. Voormalig circusdirecteur L.P.J.J. Foureaux blijkt een bekwaam pikeur.

De tekst gaat onder de foto verder.

De Vest in de jaren 1960 met links de voormalige Dordrechtse manege. @ Regionaal Archief Dordrecht

Nog geen vrouwen

Vrouwen waren in eerste instantie nog niet betrokken bij de carrousel, zoals die vandaag precies 176 jaar geleden plaatsvindt. De dames gingen pas vanaf 1853 rijlessen nemen. De carrousel is een teamonderdeel van de paardensport, in de regel voor 12 of 16 ruiters, die op muziek dressuurfiguren uitvoeren. Alles draait om nauwkeurigheid, timing en samenwerking.

De tekst gaat onder de foto verder.

Een lithografie van een carrousel in de Dordrechtse Rijschool in 1846. Regionaal Archief Dordrecht

Welluidende muziek

De Dordrechtse Courant doet verslag van de carrousel. Er staat dat een aanzienlijke menigte die 15de maart op het evenement af komt. Welluidende muziek en een fraai versierd verenigingsgebouw geven de wedstrijd een feestelijk tintje. Een lang leven is de Dordrechtse Rijschool niet beschoren. Financiële problemen doen de vereniging in 1895 de das om. Carrousels zijn er dan al enige jaren niet meer geweest. Mogelijk dat de jongere generatie meer spanning en uitdaging zoekt en die ook vindt bij de in de jaren zeventig van de 19de eeuw opgerichte harddraverijvereniging.


03-03-2021
'Blijf Maar!' de podcast: Het meisje van Simon de Wit

In 2012 verscheen 'Blijf Maar!', winkels in Dordrecht, de jaren 50 en 60. Het boek werd een bestseller, maar is nu uitverkocht en niet meer leverbaar. Hallo Dordrecht houdt het echter levend en wel via de podcast 'Blijf Maar!'

Het meisje van Simon de Wit

Op deze website komt er iedere keer een nieuw verhaal bij over een verdwenen winkel in Dordrecht en hieronder staan de foto's die bij het verhaal horen over de winkel van Simon de Wit. Helemaal onderaan deze pagina staat de podcast klaar om te beluisteren.

De tekst gaat onder de foto's verder.

De ouders van Ria Oversier-Brand gefotografeerd voor hun winkel van Simon de Wit op de Voorstraat. @ Caty Groen

Naast Vroom & Dreesmann

De winkel van Simon de Wit zat ingeklemd tussen twee panden van Vroom & Dreesmann op de Voorstraat en keek recht op het standbeeld van Ary Scheffer. De vader van Ria Oversier-Brand (1934) had er een filiaal van kruideniersketen Simon de Wit.

De tekst gaat onder de foto's verder.

Het interieur van Simon de Wit op de Voorstraat en een groepsfoto van de medewerkers met uiterst rechts filiaalhouder de heer Brand. @ Caty Groen

Keurig met z'n tienen

De familie Brand woonde boven de zaak en had personeel voor in de winkel en bezorgers die de boodschappen thuisbrachten. Het waren er bij elkaar zo'n tien medewerkers die er allemaal uitzagen om door een ringetje te halen.

De tekst gaat onder de foto's verder.

Het personeel van Simon de Wit had een actieve wandelclub (l). Op deze foto nemen ze deel aan de ingebruikname van de Zwijndrechtse brug en (r) een foto met het paard en wagen waarmee de boodschappen werden bezorgd. @ Caty Groen

Toch nog gezellig

Op zaterdag was Simon de Wit tot acht uur 's avonds open waarna de zaak helemaal schoongemaakt werd. De vader van Ria liet dan patat komen waardoor het toch nog gezellig werd. Veel werd nog los verkocht: van de cacao van Van Houten tot de erwten, suiker en groene zeep.

De tekst gaat onder de affiches verder.

Allemaal aan de lunch

De familie Brand was gul. Iedere dag maakte de moeder van Ria voor al het personeel een lunch die boven werd genuttigd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog aten er ook leerlingen mee van de hbs. Die herinnering kun je horen op de podcast helemaal onderaan deze pagina.

En dan nu de 'Blijf Maar!' podcast

Luister het hele verhaal over de winkel van Simon de Wit. Druk op het oranje driehoekje in de witte balk helemaal onderaan dit artikel.

Klik hier voor de vorige aflevering van Blijf Maar.


02-03-2021
Vandaag wordt de Zuiderkerk in gebruik genomen (in 1928)

De zon schijnt, maar het voelt nog tamelijk koel op 2 maart 1928. Dus zo ongeveer zoals vandaag: 2 maart 2021. Toch zijn er een paar verschillen.

De Zuiderkerk gaat open

Een verschil met de 2 maart van vandaag is dat de 2 maart van 1928 op vrijdag viel. Een ander verschil is dat op die dag in 1928 de Zuiderkerk aan de Bosboom Toussaintstraat in gebruik wordt genomen. Voor de Nederlands Hervormde Gemeente is dat een feestelijke dag. De kerk staat op de hoek van de Bosboom Toussaintstraat en Tesselschadestraat.

De tekst gaat onder de foto verder.

Het raam in de Zuiderkerk met een voorstelling uit Johannes 17:1-26. @ Regionaal Archief Dordrecht

Van een simpele schoonheid

De hervormde Zuiderkerk is ontwerpen door de lokale architecten Pols en Van der Made. Behalve de mooie buitenkant in de toen eveneens mooie straat, was het gebouw binnen van een simpele schoonheid. Opvallen element in het gebouw is het gebrandschilderde raam dat ontworpen is door Toon Berg. De glaskunstenaar werd in 1877 in Delft geboren en overleed in 1967 in Dordrecht. Hij heeft veel prachtige ramen gemaakt voor verschillende gebouwen in Nederland. Behalve het raam in de Zuiderkerk ontwierp hij in 1939 ook dertien ramen voor de Dordtse Openbare Leeszaal en in 1956 een raam voor de Land- en Tuinbouwschool.

De tekst gaat onder de foto verder.

De Zuiderkerk (l) na de oplevering en in latere jaren (m) met rechts als gebouw van De Buitenwacht. @ Regionaal Archief Dordrecht

Johanneskerk en Buitenwacht

In 1964 ging de Zuiderkerk voortaan Johanneskerk heten. Op 5 december 1976 was er nog een heuglijk moment wan toen werd een door Peter van den Heuvel gebouwd orgelpositief (pijporgel) in gebruik genomen. Peter bouwde dit orgel op 17-jarige leeftijd (!). De Johanneskerk sloot in 1983 en het gebouw ging naar stichting De Buitenwacht waar het wordt gebruikt als buurtcentrum. Er is nog wel een ruimte waar kerkdiensten worden gehouden. Het orgel is eind jaren negentig overgeplaatst naar de Pauluskerk aan de Nassauweg.


26-02-2021
Het is 26 februari en het Sportfondsenbad brandt af (in 1986)

Het is ijskoud, tussen de -6 en -10 graden, maar er staat niet veel wind. We schrijven woensdag 26 februari en het Dordtse Sportfondsenbad brandt helemaal af.

Het Sportfondsenbad: 35 jaar geleden alweer

Het is zo koud dat de Elfstedentocht wordt gehouden op die 26e februari in 1986. Evert van Benthem wint de tocht, zoals hij dat ook het jaar ervoor had gedaan. Wat ook gebeurde op die dag was de brand die het Sportfondsenbad aan de Brands Buysstraat in de as zou leggen.

De tekst gaat onder de foto verder.

Het zwembad in aanbouw (l) en net na de oplevering in 1938. @ Regionaal Archief Dordrecht

Wat is een sportfondsenbad

In 1938 wordt de eerste paal geslagen voor een nieuw zwembad in Dordrecht en enkele maanden later opent burgmeester Bleeker het Sportfondsenbad onderaan de Weeskinderendijk. Eind 19e eeuw beseften mensen dat persoonlijke hygiëne belangrijk is voor de gezondheid. Amsterdam kreeg in 1896 het eerste overdekte zwembad. Het is de aanzet voor het bouwen van zwembaden in allerlei plaatsen in het land. Maar bij het oprichten en exploiteren van die overdekte baden waren ook nogal eens conflicten. In 1923 wordt besloten spaarders te zoeken voor een fonds: De Sport-Fondsen. Het sportfondsenbad was dus een zwembad waarvan de bouw door een aandelenfonds werd gefinancierd. De fondsen werden gevuld door het uitgeven van aandelen volgens een spaarsysteem. Met gemeentegarantie kon de bouw beginnen en dat was vooral ook fijn omdat de gemeente ook het terrein beschikbaar stelde.
Na de Tweede Wereldoorlog zag de hele wereld er anders uit en de tijd van sparen op een dergelijke manier was voorbij voor de zwembaden. Tegenwoordig hebben we Sportfondsen Nederland, een organisatie die sinds de jaren 1960 honderden uiteenlopende accommodaties exploiteert.

De tekst gaat onder de foto verder.

Bovenste rij het interieur van het Sportfondsenbad en onderste rij de restanten na de brand in 1986. Regionaal Archief Dordrecht

Het heette ook nog Krispijnbad

Terug naar het Sportfondsenbad in Dordt dat ook nog Krispijnbad heeft geheten, maar die naam is er nooit echt helemaal ingekomen. Menig Dordtenaar heeft er zwemmen geleerd 'aan de haak', of de beenslag geoefend liggend op een van de banken naast het bad. En kwam je weer aangekleed uit het kleedhokje, dan had je misschien wel een stuiver, dubbeltje of kwartje om iets lekkers te kopen in de snoepwinkel of een patatje te nemen.
In 1986 legt een brand het zwembad totaal in de as, nadat het enkele jaren eerder nog was gerenoveerd. Het overdekte bad aan de Brands Buysstraat is na de brand niet meer herbouwd.


21-02-2021
'Blijf Maar!' de podcast: Kolenhandel Van Andel en tien ton Laura

In 2012 verscheen 'Blijf Maar!', winkels in Dordrecht, de jaren 50 en 60. Het boek werd een bestseller, maar is nu uitverkocht en niet meer leverbaar. Hallo Dordrecht houdt het echter levend en wel via de podcast 'Blijf Maar!'

Kolenhandel Van Andel

Iedere keer komt er een nieuw verhaal bij over een verdwenen winkel in Dordrecht en hieronder staan de foto's die bij het verhaal horen over kolenhandel Van Andel. Helemaal onderaan deze pagina staat de podcast klaar om te beluisteren.

De tekst gaat onder de foto verder.

Van Andel aan de Boogjes. @ Caty Groen

Van de Boogjes naar de Spuiweg

Boris van Andel was de laatste telg uit het familiebedrijf die de kolenhandel van zijn vader overnam. Vier generaties gingen hem voor. Het bedrijf werd in 1858 opgericht aan de Boogjes en de Ruitenstraat en verhuisde in 1936 naar de Spuiweg.

De tekst gaat onder de foto verder.

Wagonladingen aan de Weeskinderendijk

Kolen had je in soorten en maten. Die van Van Andel kwamen vaak uit de Limburgse kolenmijnen. De kolen droegen de naam van de mijn zoals Laura of Julia. Wagonladingen vol arriveerden per spoor bij het station aan de Weeskinderendijk in Dordrecht.

De tekst gaat onder de foto verder.

Boris van Andel heeft nog tot op hoge leeftijd voor zijn plezier het bedrijf kleinschalig voortgezet in het pand op de Spuiweg waar hij als zesjarig jongetje de eerste steen heeft gelegd.

De tekst gaat onder de foto verder.

De Spuiweg in 1951. @ Caty Groen

En dan nu de 'Blijf Maar!' podcast

Luister het hele verhaal over kolenhandel Van Andel. Druk op het oranje driehoekje in de witte balk helemaal onderaan dit artikel.

Klik hier voor de vorige aflevering van Blijf Maar.


12-02-2021
Vandaag opent Prins Hendrik de Prins Hendrikbrug (in 1910)

Het is vandaag zaterdag 12 februari 1910 en Dordrecht krijgt hoog bezoek. Prins Hendrik komt de brug openen die naar hem is vernoemd.

Prins Hendrik op bezoek

Prins Hendrik maakt er meteen een dagje van als hij op die koude februaridag naar Dordrecht komt. Het is maar net een paar graden boven nul op 12 februari 1910 en de gemeente Dordrecht geeft Prins Hendrik een vorstelijke ontvangst.

De tekst gaat onder de fotocollage verder.

Prins Hendrik arriveert bij het Stadhuis (l), de Prins Hendrikbrug wordt geopend (m), Prins Hendrik wandelt terug van het bezoek aan de zandzuiger van de firma Bos (r). @ Regionaal Archief Dordrecht

De Prins Hendrikbrug wordt geopend

De prins wordt ontvangen op het Stadhuis waar ondanks de kou veel mensen naartoe zijn gekomen. Per rijtuig gaat het richting Staart waar Zijne Koninklijke Hoogheid niet alleen de nieuwe brug over het Wantij opent, maar ook een bezoek brengt aan een zandzuiger van de firma Bos. Tevens stapt hij aan boord van het stoomjacht Nepos voor een boottochtje. De prins krijgt een feestelijk déjeuner aangeboden, oftewel een lunch, met een prachtig ontworpen menukaart.

De tekst gaat onder de afbeelding verder.

De menukaart van het déjeuner dat de gemeente Dordrecht aanbiedt aan Prins Hendrik. @ Regionaal Archief Dordrecht

Het déjeuner van de gemeente Dordrecht

De menukaart van het déjeuner dat de prins krijgt aangeboden door de Dordtse gemeenteraad is een kunststuk op zich. Aan de ene kant zie je de Dordtse stedenmaagd met de wapens van Oranje-Nassau en Mecklenburg aan een Oranjeboom. Eronder de afbeelding van de net geopende brug.

Op de andere kant staat het menu en tekeningen die herinneren aan de ramp met de SS Berlin. De SS Berlin was een stalen veerboot tussen Hoek van Holland en Harwich. Hij was sinds 1894 in gebruik en verging in februari 1907 toen het bij Hoek van Holland de pier ramde. Er kwamen 128 van de 144 opvarenden om het leven. Prins Hendrik ging direct de dag erna in een sloep naar de onheilsplek. Vanaf dat moment werd onder meer de Staatscommissie voor het reddingwezen op de Nederlandsche kust ingesteld, met prins Hendrik als voorzitter.


10-02-2021
'Blijf Maar!' de podcast: De verdwenen gevelsteen Anno 1618

In 2012 verscheen 'Blijf Maar!', winkels in Dordrecht, de jaren 50 en 60. Het boek werd een bestseller, maar is nu uitverkocht en niet meer leverbaar. Hallo Dordrecht houdt het echter levend en wel via de podcast 'Blijf Maar!'

De verdwenen gevelsteen Anno 1618

Iedere keer verschijnt er op Hallo Dordrecht een nieuw verhaal over een verdwenen winkel uit de jaren 50 en 60. Hieronder staan de foto's die horen bij het verhaal horen over kapsalon Kolijn.

Helemaal onderaan deze pagina staat de podcast klaar om te beluisteren.

De tekst gaat onder de foto verder.

Bstiaan Kolijn in zijn zaak aan de Waldeck Pyrmontweg. @ Caty Groen

Een kapperszaak op de Riedijk

Enkele maanden na de Tweede Wereldoorlog kochten Bastiaan Kolijn en zijn vrouw een kapperszaak op de Riedijk. De Riedijk was destijd een druk bezochte doorgang van de binnenstad naar de rivierkade en vice versa.

De tekst gaat onder de foto verder.

Het pand van Bastiaan Kolijn aan de Riedijk eind 1960. @ Caty Groen

Reuring op de Riedijk

Vanuit zijn slaapkamerraam kon Jaap Kolijn (1946) op de Riedijk kijken en zag soms weleens dat het onrustig was bij een van de vele café's die de buurt rijk was.

De tekst gaat onder de foto verder.

De gevelsteen die toen nog intact was. @ Caty Groen

Door brand beschadigd

Bastiaan Kolijn begint in de jaren 50 een kapperszaak op de Waldeck Pyrmontweg en de familie verhuist naar een vierkamerflat aan de Nassauweg. Het pand op de Riedijk raakt in 1967 door een brand ernstig en onherstelbaar beschadigd.

De tekst gaat onder de foto verder.

Het ontheffingsbriefje dat geldig was voor Kolijn in de Tweede Wereldoorlog. @ Caty Groen

Een doorgangsbriefje

In de Tweede Wereldoorlog krijgt kapper Kolijn met een briefje ontheffing om op locatie te Frisieren, rasieren und Haarschneiden im Sperrgebiet.

De tekst gaat onder de foto verder.

Het is eind jaren 50 en kapper Kolijn staat voor zijn zaak aan de Waldeck Pyrmontweg met een neefje en Geert (r) de jongere broer van Jaap. @ Caty Groen

Supersonische kappersstoel

Kapper Kolijn kon op den duur niet zo lang meer staan. Hij was een van de eersten in Nederland die in de Verenigde Staten een stoel bestelde met een vaste kruk die rond de kappersstoel draaide waardoor hij tijdens het knippen kon blijven zitten.

De tekst gaat onder de foto verder.

Doe maar lekker kort. @ Caty Groen

En dan nu de 'Blijf Maar!' podcast

Luister het hele verhaal over kapper Kolijn. Druk op het oranje driehoekje in de balk hieronder.


19-01-2021
Het is 19 januari en de Fransen komen (in 1795)

Nou mensen, hou je vast want de Franse troepen marcheren vandaag Dordrecht binnen en je moet een soldaat in huis nemen. Nou ja, in 1795.

Door de Riedijkspoort

Het is vandaag maandag 19 januari 1795 en tweehonderd Franse troepen komen door de Riedijkspoort onze stad binnen. Dit gebeurt allemaal vanwege de Franse Revolutie. Ze versloegen de Oranjegezinden die bijna tien jaar de overhand hadden gehad.

De tekst gaat onder de afbeelding verder.

De Riedijkspoort in de 18e eeuw. @ Regionaal Archief Dordrecht

Neem een soldaat in huis

De Dordtenaren zijn eigenlijk wel blij met hun komst, maar die vreugde zou na een paar weken verdwijnen. Dat komt omdat de regelgeving eigenlijk nauwelijks werd versoepeld en bovendien vindt er inkwartiering plaats. Dat betekent dat ieder huishouden gedwongen wordt een Franse soldaat in huis te nemen.

De tekst gaat onder de afbeelding verder.

Kraan Rodermond ook wel Dromedaris bij de Engelenburgerbrug. De kraan tilde vracht op de kade waar stapelrecht over werd geheven, een soort voorloper van de invoerbelasting. Stapelrecht bracht Dordrecht grote welvaart. @ Regionaal Archief Dordrecht

Melden van Dordtse mannen

Tijdens de Franse bezetting wordt binnen Dordrecht een Nationale garde opgericht; alle Dordtse mannen tussen de 18 en 25 jaar moeten zich melden. Het stapelrecht wordt afgeschaft, dat is een soort belasting op goederen en Dordrecht verliest de positie van eerste stemhebbende stad in de Statenvergadering. Omdat iedereen gelijk moet zijn worden familiewapens van de grafzerken gehakt, wapenborden uit de kerken verwijderd en de gilden opgeheven. Toestanden zijn van alle tijden, ook op 19 januari 1795 in Dordrecht.

Bovenste afbeelding: De Riedijkspoort omstreeks 1832. @ Regionaal Archief Dordrecht


07-01-2021
Dit Groepie van de Week opent de Leuvebrug (in 1937)

De Leuvebrug in Dordrecht loopt van de Prinsenstraat naar de Lange Geldersekade en die brug is mooier dan je denkt.

B&W maakt een korte wandeling

Het Groepie van de Week is een groepsportret uit 1937. Op de foto hieronder staan waarschijnlijk burgemeester en wethouders uit die tijd. De man helemaal vooraan met de gestreepte stropdas lijkt burgemeester Bleeker te zijn en de dame op de foto is mevrouw Smit-Pieters, wethouder Volkshuisvesting. Zij opende op 4 september 1937 de nieuwe Leuvebrug. Het was voor de dame en heren dus maar een kort wandelingetje van het Stadhuis naar de brug bij de Grote Kerk.

De tekst gaat onder de foto's verder.

Het gemeentebestuur van Dordrecht in 1937 (l) en stadsarchitect Allard Argelo. @ Regionaal Archief Dordrecht

De Leuvebrug door Allard Argelo

De Leuvebrug is mooier dan je zo op het eerste gezicht zou zeggen. De boogbrug werd in 1937 gebouwd naar een ontwerp van de Dordtse architect Allard Argelo. Hij werkte bij de Dienst Gemeentewerken Dordrecht en zij gaven de opdracht tot de bouw van de brug.

De tekst gaat onder de foto verder.

De vier sculpturen aan de brug zijn ontwerpen door Hildo Krop. @Regionaal Archief Dordrecht

Met sculpturen van Krop

De brug is gebouwd in de stijl van de Delftse School, hij heeft vier sculpturen die zijn ontworpen door Hildo Krop (1884-1970). Krop was de beroemde stadsbeeldhouwer van Amsterdam. Zijn sculpturen aan de Leuvebrug herinneren aan activiteiten uit de middeleeuwen. Je ziet een melkmeisje (omdat heel vroeger melkschepen vracht losten aan de Pottenkade) en op een andere sculptuur zie je een gevangene (die refereert naar de Vuilpoort waar misdadigers in werden opgesloten) en er is er eentje van een houtpikker (vanwege de houtvletterij vlakbij de Vuilpoort) en tenslotte eentje van een dronken man en die verwijst dan weer naar de cafés in de buurt.

De tekst gaat onder de foto's verder.

De oude brug was een hefbrug (l) die is in 1937 afgebroken (m) en de nieuwe brug trok tijdens de opening veel bekijks (r). Regionaal Archief Dordrecht

Dordts meesterwerkje

De Leuvebrug is inmiddels een Rijksmonument en daar hoort ook het brugwachtershuisje bij. Het is niet het enige meesterwerk dat architect Argelo ontwierp voor de stad. Een paar jaar eerder rondde hij de Vriesebrug af en ook het 's-Gravendeelse veer, Wantijbad en de oude aula op begraafplaats de Essenhof zijn bijvoorbeeld van zijn hand. Argelo was leerling van Sybold van Ravesteyn en dat kun je in een aantal van zijn ontwerpen goed terugzien.

Inmiddels is de Leuvebrug met het brugwachtershuisje een Rijksmonument. @ Regionaal Archief Dordrecht

 

 

 


25-11-2020
De mensen van het Dordtsch Dagblad zijn Groepie van de Week

Anderen vertellen over wat er in je omgeving gebeurt, we doen het al sinds mensenheugenis. Dit Groepie van de Week deed dat in Dordrecht.

Dordtsch Dagblad zelf op de foto

Het clubje vrolijke mensen dat je op de foto ziet zijn collega's van elkaar. Het zijn fotografen en verslaggevers van het Dordtsch Dagblad en ze zijn deze week bij Hallo Dordrecht het Groepie van de Week. Voor zover bekend staan op deze foto onder anderen de heer Hemelaar, Ton Marseille, Barend Mensen en de dames vooraan Rie Schaap en Nel van den Berg.

De tekst gaat onder de afbeelding verder.

Het kantoor van het Dordts Dagblad in de jaren 1960. @ Regionaal Archief Dordrecht

Nu Stripwinkel Sjors

De medewerkers poseren voor het pand van waaruit zij werkten en dat is het kantoor van het Dordtsch Dagblad op de hoek van de Groenmarkt en het Scheffersplein, waar nu stripwinkel Sjors is gevestigd. Op de achtergrond zie je een affiche van een aankondiging van een veteranen voetbalwedstrijd op het terrein van DFC en ook eentje van Feike Asma, de wereldberoemde organist die een concert gaat geven in de Grote Kerk.

De tekst gaat onder de foto verder.

Einde aan christelijk dagblad in Dordt

Het Christelijk dagblad voor Dordrecht en omgeving werd in 1924 opgericht en hoorde aanvankelijk bij het Rotterdamsch Nieuwsblad. De krant ging vanaf 1962 verder onder de naam Dordtsch Dagblad en de 'ch' in de naam achter Dordtsch verdween. Het Dordts Dagblad heeft tot 1975 bestaan.


28-10-2020
Dordrecht chic: Ans Edens in de Johan de Wittstraat

Bijna zeventig jaar lang is de naam Ans Edens een begrip geweest in Dordrecht. De van oorsprong Groningse hoedenontwerpster Ans Edens had een zaak op de Voorstraat en een in de Johan de Wittstraat.

Hoeden en bont van ontwerpster Ans Edens

Ans Edens startte in 1925 met een hoedenzaak op de Voorstraat in het gedeelte tussen de Wijnbrug en het Scheffersplein. 'Het was een echte hoedenspeciaalzaak', zegt Max de Groot in het boek Anders nog iets? dat over verdwenen Dordtse winkels gaat.

De tekst gaat onder de foto verder.

Het pand van Ans Edens (tweede van links) in de Johan de Wittstraat. @ boek Anders nog iets? Caty Groen

Een begrip in de Johan de Wittstraat

De winkel op de Voorstraat was niet zo groot en daarom werd in 1972 een tweede zaak geopend, waar nu het gebouw van de ING Bank staat. Was de winkel op de Voorstraat helemaal gewijd aan hoeden, in de Johan de Wittstraat lag de nadruk op bont. 'Het was de enige bontspeciaalzaak in Dordrecht', vertelt Max. 'Bontmantels werden ingekocht, maar ook helemaal op maat gemaakt in het atelier op de zolderetage. Daar werkten vier mensen. Mijn moeder, vader, broer Jos en Ans Edens stonden in de winkels.'

De tekst gaat onder de foto verder.

Het atelier boven de winkel in de Johan de Wittstraat (l) en (r) Evert de Groot, zijn echtgenote en hun zoon Jos. @ boek Anders nog iets? Caty Groen

Je bontmantel in bewaring geven

Als Ans Edens zich in 1976 op hoge leeftijd terugtrekt uit het bedrijf en weer in Groningen gaat wonen, wordt Jos de Groot samen met zijn vader mede-eigenaar. Een jaar eerder was de winkel op de Voorstraat al gesloten. 'Mijn broer, die tegenwoordig in Zuid-Afrika woont, was meester-bontwerker na een opleiding aan de Snijschool in Amsterdam.'
De zaak had een grote en trouwe klantenkring. 'Omdat we zo’n specifiek product verkochten, kwamen onze klanten uit de hele regio. Niet alleen om bontmantels te kopen, maar ook om ze in bewaring te geven. In de zomermaanden, als mensen hun bontmantel uiteraard niet droegen, bewaarden wij de mantels in een speciale bontkluis, met een gecontroleerde temperatuur en luchtvochtigheid. Ook motten hadden daar geen kans.'

De tekst gaat onder de foto verder.

De moeder van Max en Jos de Groot voor een passpiegel in de winkel. @ boek Anders nog iets? Caty Groen

De veranderde maatschappij

Als vader Evert in 1992 op leeftijd raakt, staat Jos de Groot voor de keuze of hij het bedrijf alleen voort wil zetten. Max: 'De maatschappij veranderde en ook de kijk op hoe er met dieren werd omgegaan. Het was niet alleen het veranderde inzicht, maar naar mijn idee ook een groeiende weerstand tegen de gevestigde orde waar bont dragen populair was. Gebruiken als het dragen van een hoed verdwenen en er kwamen andere ideeën over modebewustzijn. Verschillende ambachten verdwenen en ook die van bontbewerker. Dat, plus een flinke uitslaande brand twee panden verderop in de Johan de Wittstraat, deden mijn broer besluiten om met de zaak te stoppen. Jos is daarna met zijn vrouw geëmigreerd naar Zuid-Afrika. Bont heeft hij verruild voor computers.'


15-10-2020
Mudfield in de Dordtse Hellingen is Groepie van de Week

Het is 1962 en woningen van de Hellingen en omgeving gaan tegen de vlakte. Een prima decor voor een foto, dacht de Dordtse band Mudfield.

Mudfield Skiffle Group

Geheel in de stijl van die tijd liet de toen razend populaire Mudfield Skiffle Group zich fotograferen op de 'puinhoop van de Hellingen'. Op de foto staat nog slechts één muur van een huis overeind en van links naar rechts zie je Will Bakker, Dick in 't Veld, Lex van Waalwijk van Doorn en Peter de Vries.

De tekst gaat onder de foto verder.

De Hellingen in 1962 kort voordat de woningen tegen de vlakte gingen. @ Regionaal Archief Dordrecht

Muziek uit papiertjes en haarkammen

De dichtgetimmerde huizen zijn al jaren verdwenen, maar Mudfield is helemaal niet verdwenen. Ze repeteren nog steeds en treden ook nog op. Dat wil zeggen, als er geen corona is.
Je vraagt je misschien af het woord skiffle precies betekent. Dat zit zo: skiffle is een muzieksoort die in de jaren 1920 en 1930 ontstond in New Orleans in de Verenigde Staten. De muziek verenigt verschillende stromingen zoals dixieland, folk, blues en jazz. Maar het bekendst is skiffle om de bandleden die overal muziek uit kunnen krijgen. Ze spelen bijvoorbeeld niet alleen op een wasbord, maar zien ook kans liedjes te maken met behulp van papiertjes, haarkammen of met snaren bespannen theekisten. Superleuk!

De tekst gaat onder de foto verder.

Mudfield (l) gefotografeerd bij de Dordtse Sluisbrug nabij hun oefenruimte op het Slikveld en (r) tijdens een optreden voor de NCRV 'Zing er’s uit', een hootenanny-achtig programma.

Oefenruimte aan het Slikveld

Mudfield begon in 1962 in een oefenruimte aan het Slikveld. De band bestaat nog steeds in de bezetting: Peter de Vries, gitaar en banjo; Dick in 't Veld, gitaar; Will Bakker, gitaar; Lex van Waalwijk van Doorn, bas. Drummer Jan Schaap maakte deel uit van de allereerste bezetting, een trio met Will Bakker en Ton de Keizer die de bas bespeelde. Jan voegde zich weer bij de groep van 2000 tot 2015.

Mudfield on tour en bij de NCRV

Dordrecht was in die dagen het centrum van de folk- en skifflescene. Op Hootenannies traden veel groepen en solisten op in een ongedwongen sfeer. Mudfield organiseerde deze concerten vaak zelf, met gasten als de Dickson Brothers en Martin Lodewijk. De NCRV-televisie maakte een programma met deze groepen: Hootenanny in Holland.
In 1965 speelde Mudfield in het AVRO-tv programma Studio Stalles in de Amsterdamse Studio Bellevue. In de kleedkamer werd gejamd met een geweldige zanger-gitarist, de toen nog volslagen onbekende Paul Simon. Hij zong een van zijn eerste composities I am a rock.

De tekst gaat onder de foto verder.

Zondagmiddagen in restaurant Post

Om het even dicht bij huis te houden: Mudfield speelde in Dordrecht een paar keer in een afgeladen restaurant Post. Niemand wist toen dat het zondagmiddagen zouden worden die je moet koesteren. Want door corona kan ook Mudfield even niet bij elkaar komen, maar we hopen dat de bandleden individueel wel blijven oefenen. Immers, er zijn in ieder huis wel papiertjes en haarkammen. Toch?

Totdat je ze weer gaan optreden, kun je genieten van onderstaand YouTube-filmpje dat behalve het nummer met de nog steeds actuele titel The Times They Are A-Changin', ook veel leuke oude foto's bevat. Zelf een cd van Mudfield hebben? Bestel hem in onze webshop.

Lees hier meer over Mudfield.


cd Mudfield Skiffle Group - The Times They Are A-changin`

De Dordtse Mudfield Skiffle Group bracht ter ere van hun 50-jarig bestaan de cd The Times They Are A-changin' uit. De unieke dubbel-cd bevat ook een plakboekje waarin de band je meeneemt langs hun muzikale hoogtepunten.

€ 8,05

03-10-2020
Australische Bill vindt Will via Hallo Dordrecht

Je zal maar in het zuiden van Australië wonen, een beetje zit te googelen en ineens een oude klassenfoto zien van toen je nog in Dordrecht woonde.

Bill en Will op de Statenschool

Bill (Willy) Copper werd in Dordrecht geboren en emigreerde in 1956 naar Australië. Toen hij nog in Dordrecht woonde ging hij naar de Statenschool in de Hofstraat. Ook Dordtenaar Will Bakker was in die tijd leerling van de Statenschool.

Toen Will Bakker vorig jaar een schoolfoto mailde naar Hallo Dordrecht, werd deze geplaatst in de rubriek Destijds. In de uitleg bij de foto roemde Will zijn juffrouw Kieboom, die bij veel leerlingen diepe indruk achterliet omdat ze een hele lieve juf was. Je kunt het artikel hier nog een keer lezen.

De tekst gaat onder de foto verder.

Dit is de klassenfoto uit 1952 van de Statenschool die de Asutralische Bill Copper ontdekte op Hallo Dordrecht. @ Will Bakker

Hallo Dordrecht bemiddelt

Bill Copper ontdekte de klassenfoto op Hallo Dordrecht en herkende op de foto veel leerlingen, maar moest toegeven dat hij zich Will Bakker niet meer zo voor de geest kon halen.
Bill kroop echter achter de computer en zocht contact met Hallo Dordrecht en die zorgden er op hun beurt weer voor dat Bill en Will met elkaar in contact kwamen. Het is een hernieuwde kennismaking geworden tussen de twee oud-scholieren en oud-Dordtenaren, want ook Will Bakker woont inmiddels niet meer in Dordrecht maar elders in Nederland.

De tekst gaat onder de foto verder.

De Statenschool in 1960. @ Regionaal Archief Dordrecht

Praat Nederlands met me

De Nederlandse taal is Bill nooit verleerd. Hij ontmoette in Australië een Nederlandse vrouw en de twee trouwden daar in 1967. Nadat zijn vrouw overleed, kreeg hij een relatie met opnieuw een Nederlandse vrouw in Australië.
Een paar jaar geleden is Bill nog in Dordrecht geweest om zijn broers en hun families te bezoeken. In 1970 zijn de ouders en twee broers van Bill namelijk voorgoed teruggekeerd uit Australië en weer in Dordrecht gaan wonen. Bill en Will hebben inmiddels geregeld mailcontact en daarbij worden foto's uitgewisseld en herinneringen opgehaald.

Een vraag over een poster

Will Bakker kwam tijdens het doorkijken van oud beeldmateriaal overigens nog een poster tegen waar hij een vraag over heeft. Bill kan hem er niet bij helpen, maar misschien zijn er Hallo Dordrecht-lezers die wél een antwoord weten? Het gaat om onderstaande poster.

De tekst gaat onder de poster verder.

Will Bakker schrijft: Zo zag een boef er in mijn jeugd uit...

In Dordrecht, op de hoek van de Voorstraat en de Pelserstraat, hing bij IJzerwarenhandel Schulders & Labee deze poster, waarschijnlijk in email uitgevoerd.
Lips was toen al een enorme fabriek van sloten en brandkasten in Dordrecht.
Weet iemand wie de maker van de poster is en van welk jaar hij dateert? Ik denk dat ik hem begin jaren '50 voor het eerst heb gezien, maar qua ontwerp zou ik eerder denken aan de jaren '30.

Is er iemand die Will verder kan helpen? Je kunt hier reageren of via onze Facebook-pagina een chatbericht sturen. Wij van Hallo Dordrecht zorgen dat je reactie op de juiste plaats komt en natuurlijk melden we het op onze site als iemand er meer over kan vertellen.


27-09-2020
Vandaag opent schoenwinkel Sluymers in het Achterom (in 1972)

Ga even mee terug naar vandaag in 1972. Het is dan donderdag 28 september en het is een feestelijke dag want schoenenwinkel Sluymers opent hun zaak in het verbouwde Achterom.

Chique entree naar Dordtse binnenstad

Het moest een chique entree worden naar de Dordtse binnenstad en dus ging het Achterom op de schop. De sanering van het gebied startte al in de jaren 60 toen het Oranjehotel werd gesloopt op de hoek van de Johan de Wittstraat en de Vest. De ABN-bank kreeg op de Spuiboulevard een voor Dordrecht tikje megalomaan flatgebouw. Net om de hoek, het Achterom dus, moesten grote luxe winkels komen zodat bezoekers die de stad inkwamen dachten: nou, nou, dat Dordrecht begint al goed.

De tekst gaat onder de foto verder.

Winkelen in het Achterom van toen met op de linkerfoto de nieuwe schoenenwinkel van Sluymers. @ Regionaal Archief Dordrecht

Er kwamen luxe winkels

Die luxe winkels kwamen er ook. Denk aan de serviezenwinkel van Van de Sandt, damesmode Bleyle, herenmode Alexander Roodfeld en juwelier De Mey. En de schoenenwinkel van Sluymers, dus. Ook de bibliotheek was er gevestigd. Een paar jaar later openden de Hema en C&A een vestiging op het Bagijnhof. Dat luxegevoel was de bezoeker op de hoek van de straat eigenlijk alweer kwijt.

De tekst gaat onder de foto verder.

Het Achterom in vroeger jaren waar je aan het einde van 'het Achterommetje' ijsfabriek De Noordpool kon vinden. @ Regionaal Archief Dordrecht

Weet je nog De Noordpool

Het Achterom liep vroeger achter het oude postkantoor (ja, jammer dat het weg is) en het Bestedelingenhuis langs. Er zijn vast nog veel Dordtenaren die zich ijsfabriek De Noordpool herinneren die daar gevestigd was. Ze leverden staven ijs aan bijvoorbeeld cafés om het bier te koelen en ook aan vishandelaren en banketbakkers om de slagroom koel te houden.
Na de sanering kwam er een vernieuwd Achterom voor terug. Het winkelend publiek hoefde zich niet nat te laten regenen want er was een overkapping aangebracht die iedereen droog van winkel naar winkel bracht.
De opening van Sluymers op 28 september 1972 aan het Achterom was in ieder geval de start van een jarenlange succesvolle schoenenwinkel.


23-09-2020
Vandaag wordt het beeld Schapenkoppen onthuld (in 1967)

We gaan even terug naar vandaag, 23 september, maar dan in 1967. Op die dag wordt in Dordrecht het beeld Schapenkoppen onthuld langs de N3.

Nieuwe Merwedebrug en nieuw beeld

Het was een drukte van belang op die zaterdag in 1967 toen niet alleen de opening van de nieuwe Merwedebrug tussen Dordrecht en Papendrecht werd geopend, maar ook het schapenkoppenmonument. Het beeld is een ontwerp van de Dordtse kuntstenaars Cor van Gulik (Moerdijk, 1938) en Piet Kraus (Dordrecht, 1909 – Dordrecht, 1974).
En zoals heel vaak in de kunst waren er mensen die het prachtig vonden en mensen die het foeilelijk vonden.

De tekst gaat onder de foto verder.

De onthulling van het beeld Schapenkoppen (l) op 23 september 1967. Het beeld werd in de lashal (m) van Penn & Bauduin gemaakt. Het schapenkoppenmonument (r) laat zien hoe Dordtenaren aan de bijnaam schapenkoppen komen. @ Regionaal Archief Dordrecht

Nieuwe plek voor Schapenkoppen

Het beeld Schapenkoppen heeft jaren bij de afrit van de Papendrechtse brug gestaan, totdat de Dordtse wethouder Piet Sleeking in 2014 opperde dat het beeld op die plek een beetje stond weg te kwijnen en hij vroeg zich af of het misschien een goed idee was er een meer prominente plek voor te zoeken. Ook dat bracht veel reuring, want toen waren er weer mensen die vonden het beeld juist moest blijven staan waar het stond.

De tekst gaat onder de foto verder.

Het beeld Schappenkoppen (l) bij de Laan der Verenigde Naties. Steltloper (m) en Touwspringer (r) in de Maasstraat. @ WikiCommons

De ingang van de stad

De kunstenaar zelf mengde zich ook in de discussie en gaf aan graag mee te willen denken over een andere plek voor zijn beeld. Uiteindelijk is het monument, dat inmiddels van een gele verflaag was voorzien, in 2016 overgeplaatst naar de Laan der Verenigde Naties, bij de op- en afrit van de A16. Het stond buiten kijf dat het beeld ergens bij de 'ingang' van de stad moest komen. Dat is immers de beste plek om mensen te laten weten dat Dordtenaren schapenkoppen heten en de sage van de schapenkoppen speelt zich ook af bij de stadspoort.
In Dordrecht staan op meer plekken kunstwerken van Cor van Gulik en als je het beeld Schapenkoppen kent, herken je meteen bijvoorbeeld de beelden Touwspringer en Steltloper in de Maasstraat.


15-09-2020
Allemaal aan boord: een dagje varen met rederij Fop Smit

In de 19e eeuw was het in de buurt van het Groothoofd een drukte van belang en vooral in de zomermaanden. Veel mensen gingen dan een dagje varen met rederij Fop Smit.

Een lekker daggie weg

Vandaag op 15 september 1895 is de laatste kans van het seizoen voor een dagtochtje naar Slot Loevestein. Daarna moet je weer wachten tot maart voordat je een dagreisje kunt gaan maken. De schepen van rederij Fop Smit hadden trouwens niet alleen vakantiegangers en dagjesmensen aan boord, ook toen al kozen veel zakenmensen voor het reizen over water.

De tekst gaat onder de afbeelding verder.

Rederij Fop Smit liet altijd prachtige affiches maken van hun dienstregelingen en watertochtjes. @ Regionaal Archief Dordrecht

Bereid je reis goed voor

Mee met rederij Fop Smit was overigens niet een kwestie van klakkeloos aan boord stappen en een kaartje kopen. Er waren omvangrijke dienstregelingen en je moest goed nakijken op welke dag je op stap moest. Je kon bijvoorbeeld niet op dinsdag en donderdag naar Gorinchem en bijvoorbeeld nooit op vrijdag naar Kralingen.

De tekst gaat onder de afbeelding verder.

De aanlegplaats van rederij Fop Smit zorgde vroeger voor grote drukte op de Merwekade. @ Regionaal Archief Dordrecht

Nemen we oma mee of Bertha 34?

Ook was het belangrijk om te kijken wat je allemaal meenam: alleen jezelf of ook nog veel goederen en misschien zowel goederen als vee? Als je je reisdoel en aanverwante spullen nauwkeurig had bepaald, dan kocht je een kaartje of je maakte gebruik van een maand- of jaarabonnement waarbij je ook moest aangeven of je eerste of tweede klasse wilde reizen.
In 1892 kostte een ticket naar Rotterdam Kralingen 0,12 ½ cent en een retour 20 cent. Dan reisde je tweede klasse. Eersteklas kostte hetzelfde kaartje 20 cent en een retour 30 cent.

De tekst gaat onder de foto verder.

Aan boord van de Fop Smit met rechts de salon- en restauratiezaal voor de eerste klasse. @ Regionaal Archief Dordrecht

Wie was Fop Smit eigenlijk?

Fop Smit kwam uit de Alblasserwaard. Hij werd geboren in 1777 in Alblasserdam en overleed in Nieuw-lekkerland in 1866. Smit was reder en scheepsbouwer en grondlegger van sleep- en bergingsbedrijf L. Smit & Co.
Fop Smit bouwde in Kinderdijk zijn eerste schip in 1838. het was een Oost-Indiëvaarder. Vier jaar later begon hij een stoomsleepdienst tussen Hellevoetsluis, Brouwershaven, Dordrecht en de Noordzee. Het was de basis van het latere Smit Internationale, Royal IHC en SBM Offshore.

In 1897 brengen koningin Wilhelmina en koningin-regentes Emma (l) een bezoek aan Dordrecht en stappen op de Merwekade aan boord van salonstoomboot W.F. Leemans van rederij Fop Smit & Co voor een tochtje langs de stad. Rechts een portret van Fop Smit, grondlegger van de rederij. @ Regionaal Archief Dordrecht

 

 


Realisatie Acadia | Design Twin Creations