15-04-2019
Groepie van de Week: dit is de klas van School Doelesteyn

Dordrecht telde ooit vele honderden verenigingen, clubs, bonden, genootschappen, gezelschappen en groepen. Van klein tot groot en van A tot Z; zoals de vereniging van Aardappel, groenten- en fruithandelaren tot de Dordrechtsche Zwem- en Badinrichting. Steeds brengen we een ander Dordts gezelschap voor het voetlicht

Het was de zomer van meebrullen met de muziek van Bruce Springsteen, Live Aid die de wereld samenbrengt en we gaan massaal naar de bios voor de film Back to the Future. Willy Alberti overlijdt op 59-jarige leeftijd en Doutzen Kroes wordt geboren. Het is 1985, mensen!

Op deze foto zie je een klas uit het schooljaar 1985-1986 van school Doelesteyn in het Steegoversloot. Waar de leerlingen op dat moment misschien niet zo mee bezig waren, was het feit dat er landelijke onderwijshervormingen werden ingevoerd. Die hadden ook voor Doelesteyn grote gevolgen. Toen het schooljaar 1984 aanbrak werd de school een scholengemeenschap voor middelbaar dienst-verlenings- en gezondheidsonderwijs.

In het grootste woonhuis van Dordt

De afdelingen ihno en lhno waren in 1983 al bij Dubbelsteijn ondergebracht die ook een scholengemeenschap werd. De mavo- en lbo-afdelingen van Doelesteyn fuseerden met mavo Sterrenburg. Scholengemeenschap Doelesteyn kreeg nieuwe opleidingen zoals mbo agogisch werk, mode en kleding en leerlingenstelsels voor heren- en dameskappen en bejaardenhelpers. Later hebben ze nog fusies en schaalvergrotingen doorgemaakt, maar het werd ooit in 1902 gesticht als school voor meisjes door mevrouw S.M. van Gijn-Roodenburg. Het pand aan het Steegoversloot werd in 1657 gebouwd en was toen het grootste woonhuis van Dordrecht.


15-04-2019
Wim Huijser is vandaag #dordtshekkie

Er komt heel wat tevoorschijn over Dordrecht als je door social media scrolt. We laten de leukste berichten zien. En wie iets interessants over Dordrecht op Twitter, Facebook of Instagram plaatst met #dordtshekkie ziet zijn berichtje misschien wel terug bij Hallo Dordrecht.

Vandaag een tweet van Wim Huijser. Hij is een veelzijdig publicist en schreef zo'n veertig (!) boeken over het bladenvak, kunst, literatuur en psychologie. De laatste tijd schrijft hij over het Nederlandse landschap. Wim Huijser kent Dordrecht goed, want hij is de biograaf van C. Buddingh'.

Twitter @wimhuijser

Dinsdag 16 april is Wim Huijser te gast bij de De Bibliotheek AanZet, locatie Ridderkerk. Daar geeft hij een lezing over zijn boek In Luiletterland. Ook Ridderkerk kent hij goed, want hij is er geboren.

Biografie

De biografie van de beroemde Dordtenaar Kees Buddingh' verkopen we overigens in onze webwinkel. Wim Huijser heeft er jarenlang aan gewerkt, en het resultaat mag er dan ook zijn. Het lijvige boekwerk dat 416 pagina's telt, werd in 2015 genomineerd voor de ECI literatuurprijs en ontving lovende recensies. Klik hier om het boek te bekijken.

 


14-04-2019
De Nieuwe Dordtse Biesbosch is vandaag #dordtshekkie

Er komt heel wat tevoorschijn over Dordrecht als je door social media scrolt. We laten de leukste berichten zien. En wie iets interessants over Dordrecht op Twitter, Facebook of Instagram plaatst met #dordtshekkie ziet zijn berichtje misschien wel terug bij Hallo Dordrecht.

Vandaag een eerdere tweet over de opening van de Nieuwe Dordtse Biesbosch. Het gebied is maar liefst zo'n 530 hectare groot en wordt aangelegd als een Biesboschachtig landschap. De precieze locatie kun je zien op het kaartje.

© website Nieuwe Dordtse Biesbosch

 Natuur en recreatie lopen in elkaar over in het nieuwe gebied. Er zijn polders, kreken en dijken die aan de rivier liggen. In de tweet kun je zien dat op 14 maart de Nieuwe Dordtse Biesbosch officieel is geopend. Toekomstige beheerders van het gebied zijn Waterschap Hollandse Delta, Staatsbosbeheer, Nationaal Park De Biesbosch, de gemeente Dordrecht en particulieren.

© website Nieuwe Dordtse Biesbosch

Ze willen drie doelen bereiken: een nieuwe natuurverbinding, uitbreiding van recreatiemogelijkheden, verbetering van de waterkwaliteit (en waterberging) en natuurverbinding.

Over de gehele Biesbosch zijn veel boeken geschreven. Iemand die alles weet over dit gebied, er is geboren en er nog woont, is Wim van Wijk. In verschillende van zijn boeken heeft oud-journalist Van Wijk zijn liefde voor de Biesbosch prachtig beschreven. Wij hebben er een paar in onze webshop, zoals: Dus u kent de Biesbosch? en Dalijk is het mooie weg. Klik hier om de boeken te bekijken.

 


14-04-2019
Hallo Dordrecht Feuilleton: Wie vermoordde Alida op de Merwekade? (2)

Wie vermoordde Alida op de Merwekade? is geschreven door Caty Groen en verscheen als feuilleton 'Zomer in Middeldorp in 1928' in verschillende huis-aan-huiskranten. Het verhaal is bewerkt voor Hallo Dordrecht.

Deel 2

Wat vooraf ging

Het is 1928 en aan de Dordtse Merwekade is een moord gepleegd. Winkelier Willem Verschoor kreeg het nieuws uit de eerste hand van lorrenboer Stoffel die het lichaam vond. De 27-jarige Alida de Jong vond. Ze was nog maar 27 jaar oud.

Hoofdschuddend keek Gerda naar haar mevrouw die liep te ijsberen door de salon. Heen langs de koffietafel en terug langs de schouw. Dan even stilstaan voor het raam dat uitkeek op de Wijnstraat en hup daar ging ze weer, langs de koffietafel terug.
Met de stofdoek in haar hand deed Gerda alsof ze druk bezig was in de achterkamer, maar ondertussen hield ze juffrouw Kuiper in de salon scherp in de gaten. Mevrouw leek wel een beetje kierewiet, dacht Gerda. Kijk haar nu marcheren, het kleed slijt gewoon van al die kilometers en ze loopt met haar hoofd naar beneden alsof ze dubbeltjes zoekt.
Gerda vermoedde dat juffrouw Kuiper van slag was door wat er op de Merwekade was gebeurd. Het was een drukte van jewelste in de binnenstad met veel politie en allerlei volk op de been. Nou ja, het was natuurlijk ook niet niks. Een moord in Dordrecht en zo vlakbij, het lijkt wel wildwest.
De stem van juffrouw Kuiper knalde plotseling door de achterkamer. 'Gerda, ben je nu nog niet klaar? Vooruit, schiet eens op. Ik ga zelf wel even naar de bakker.'
Met haar hand tegen haar keel, de stofdoek er tussenin geklemd, hijgde Gerda nog na. Mensenkinderen, is me dat schrikken. Die juffrouw Kuiper had er wel vaker een handje van haar de stuipen op het lijf te jagen. Op stille schoenen kon ze ineens in de slaapkamer staan, waar Gerda zingend de bedden luchtte. Als ze zich dan omdraaide, schrok ze zich wild van het zure gezicht van mevrouw. En wat zijn dat voor fratsen om naar de bakker te gaan. Ze hadden toch helemaal niets nodig van de bakker?

 

Ze zat altijd voor het raam en genoot van de levendigheid in de Wijnstraat

 

Juffrouw Kuiper had die ochtend al vroeg over het drama gehoord van Willem Verschoor die het in geuren en kleuren vertelde en sindsdien had ze geen rust meer. Ze zat altijd in een gemakkelijke leunstoel voor het raam en genoot van de levendigheid in de Wijnstraat waar niets ontsnapte aan haar nieuwsgierige blik. Maar de drukte die er nu in de straat heerste, maakte haar zenuwachtig. Moord was andere koek, daar viel niet mee te spotten. Ze stapte de bakkerswinkel in waar het drukker was dan normaal.

Wijnhaven © Regionaal Archief Dordrecht

'Een mens is nou eenmaal niet te doorgronden', zei de bakkersvrouw terwijl ze zes eclairs in een zakje schoof voor het dienstmeisje van de notaris. Ondertussen probeerde ze zoveel mogelijk klanten bij het gesprek te betrekken. 'Goeiemorgen juffrouw Kuiper, ik zie u hier nooit op dit uur van de dag. Het is me toch wat, heeft u het ook gehoord van die juffrouw De Jong? Ze zeggen dat het moord is. Nu ik het zo zeg geloof ik niet dat ik het woord moord ooit eerder heb uitgesproken. Het is gewoon verschrikkelijk allemaal. Anders nog iets, Dinah? Ik schrijf het op in het boekje, hoor. Groeten aan meneer de notaris.'

De bakker, die op het plaatsje achter de bakkerij een poosje had staan praten met Willem Verschoor, kwam met een blik vol spritsen vanuit de bakkerij de winkel in. 'Goedemorgen dames, wie had gedacht dat we in Dordt ineens wereldnieuws zouden worden? Het staat vanavond vast in de krant. Mensenkinderen, het lijkt hier wel Amerika. Wat jij, juffrouw Kuiper? Je hebt het ook vast al gehoord, die Alida is om zeep geholpen met een broodmes zo groot als… als…'
'Een broodmes is een broodmes, bakker,' zei juffrouw Kuiper bits. 'Nou moet je niet gaan aandikken.'
'Dat zei ik ook al tegen die grote fantast Willem Verschoor,' lachte kokkie Clara Maas, die luxe bolletjes kwam halen voor de lunch. 'Laten we nou niet doorschieten met z'n allen.'
Juffrouw Kuiper knikte minzaam naar Clara. 'Zo mag ik het horen, overdrijven is ook een vak.'
De bakker, die juist sappig wilde uitweiden over zijn gesprek van zo-even met Willem Verschoor, zweeg verschrikt.

Wijnstraat. © Regionaal Archief Dordrecht

Juffrouw Kuiper had een beetje spijt van haar bezoek aan de bakkerij. Van roddel werd ze niet veel wijzer. Met een zakje sprits stapte ze de winkel uit. Het was enorm druk in de Wijnstraat, veel drukker dan anders. Het leek wel of alle dienstmeisjes kleedjes moesten kloppen, links en rechts werd ze gepasseerd door voetgangers en het geluid van ratelende karren weerklonk tegen de hoge huizen. Juffrouw Kuiper besloot met een kleine omweg naar huis te wandelen en even later liep ze op de Kuipershaven waar juist een grote auto tot stilstand kwam. Ze hield haar pas in en zag een oudere heer uit de wagen stappen, gevolgd door een puisterige jongeman. Ook agent Blaauw van Politiepost 3 naast de Groothoofdspoort aan de waterzijde, stapte met een gewichtig gezicht uit de auto. De voordeur van het grote burgemeestershuis ging open en huishoudster Sientje verscheen in de deuropening, nerveus in haar handen wrijvend. Toen de oudere heer bij de deuropening was, zei ze: 'Komt u verder, commissaris.'
Aha, de politie gaat in vol ornaat de burgemeester op de hoogte brengen, dacht juffrouw Kuiper. Voordat hij naar binnen stapte keek de commissaris de straat in en een fractie van een seconde kruiste zijn blik die van juffrouw Kuiper. Wel wel, dacht commissaris Van der Velden toen hij de vrouw zag met het onnozele zakje van de bakker in haar hand. Dat is vast het nieuwsgierige aagje van de binnenstad. Iedere stad of dorp heeft zo iemand. Binnenkort maar eens een praatje met haar maken.

In het huis van juffrouw Kuiper wilde Gerda alvast beginnen met de voorbereidingen voor de lunch, maar het leek wel of werkelijk alles tegenzat vandaag. Voor de derde keer deed ze alle keukenladen open. Waar was nou toch het broodmes?

Deel 3 van Wie vermoordde Alida op de Merwekade? kun je lezen vanaf zondag 21 april.


13-04-2019
Weekendkokkie op de deftige toer: stoofperentaart

Uit het Dordrechts Winterboek krijg je van ons dit eenvoudige recept voor een heerlijke stoofperentaart. Gratis en voor niks krijg je er nog het recept bij voor ouderwetse stoofpeertjes van Gieser Wildeman-peren (lekker bij draadjesvlees!). Ieder recept in het Dordrechts Winterboek begint met een dialoog in Dordts dialect.

Stoofpeerties

'Èndelluk ies wâ kok lus.'
'Je lus altèd allus'
'Stoofpeerties kon me moeder altèd so lekke make.'
'En ikke nie?'
'Jèh ben te ongeduldig. Sachies motte se gân en dan mè draadjiesvlees en un krumig aârdappeltie.'
'As jie ut so goed weet, maâk ie se toch lekkur selluf? Of je moeder.'
'Nee, want jij mot ut nog lere.'

Koning onder de stoofperen is de Gieser Wildeman. Dit stoofperenras geeft de lekkerste peertjes als je ze lang op heel laag vuur laat stoven, wel zo'n twee uur. Met het lange stoven verdwijnt de ietwat korrelige structuur van het vruchtvlees en worden de peertjes fluweelzacht.
Overigens zijn de peertjes op deze foto geen Gieser Wildeman, maar een ander perenras. Even snel het simpele ouderwetse recept van Gieser Wildemannen?

1 kilo Gieser Wildeman stoofpeerjes
3 dl goedkope vruchtenwijn
1 kaneelstokje
60 gram kristalsuiker
2 theelepels aardappelmeel 

Snijd de stoofpeertjes in vieren, schil ze met een scherp mesje en ontdoe ze van de klokhuisjes. Doe de stoofpeertjes in een hele wijde pan en schenk de wijn erop. Vul met koud water aan tot de peertjes net onder staan. Doe de kristalsuiker erbij en het kaneelstokje, roer even door met een houten lepel en breng de peertjes (niet meer roeren) aan de kook. Zet nu het vuur helemaal laag en laat de peertjes met het deksel op de pan een uur lang zo zacht mogelijk stoven. Gebruik eventueel een sudderplaatje onder de pan. Haal na een uur het kaneelstokje eruit en laat de peertjes nog eens een uur lang stoven.

Haal met een zeef de peertjes voorzichtig uit het vocht en hou ze even apart in een kom of op een bord. Zet nu het vuur hoog en breng het vocht aan de kook. Laat het voor de helft inkoken. Doe ondertussen het aardappelmeel in een kommetje en leng aan met een scheutje water tot een glad papje van karnemelkdikte. Draai het vuur helemaal laag en laat een klein beetje van het aardappelmeel in de saus lopen. Roer goed met een houten lepel. Heeft het vocht de dikte van een dunne saus? Dan is het goed. Anders nog een klein beetje erbij. Draai het vuur nu helemaal uit en doe de peertjes voorzichtig terug in de saus. Je kunt ze lauw of koud eten, maar stuif er voor het opdienen altijd nog een beetje kaneel over.

Het recept voor de taart begint onder de foto.

Stoofpeertiestaart met straatsiejatella en speculaasjies

(oftewel: Stoofpeertjestaart met stracciatella en speculaasjes)

Voor deze taart hebben we stoofpeertjes gebruikt uit het koelvak van de supermarkt. Die zijn lekker stevig.

Dit heb je nodig

175 gram roomboter
250 gram amandelspeculaasjes
2 potten stracciatella kwark à 450 gram
2 bakjes stoofpeertjes a 400 gram met sap uit het koelvak van de supermarkt (of 2 potten à 350 gram op lichte siroop)
150 gram kristalsuiker
12 gelatineblaadjes Dr. Oetker
40-50 gram geschaafde amandelen

en verder een springvorm van ø 24 (hoge taart) of ø 26 (grotere lage taart)

Daar gaan we dan:

Verwarm de oven voor op 175 °C.
Spreid de amandelen uit over een bakblik of platte ovenschaal. Rooster de amandelen in de oven en schep ze steeds om tot ze goudgeel zijn. Laat de amandelen afkoelen op een bord. De oven kan uit, die heb je niet meer nodig.

Doe amandelspeculaasjes in de keukenmachine en maal ze helemaal fijn. Smelt de roomboter in een steelpannetje. Haal van het vuur. Doop een keukenkwast in de vloeibare boter en beboter de springvorm.
Voeg de speculaaskruimels bij de boter en roer alles goed door met een houten lepel.
Verdeel de boter-kruimelmassa over de bodem van de springvorm. Druk met de bolle kant van een lepel alles goed aan. Zet de vorm in de koelkast.

Laat de stoofpeertjes uitlekken, maar vang het sap op. Week 12 gelatineblaadjes in een ruime schaal met koud water. Doe de inhoud van de twee potten kwark in een andere ruime kom. Snij vier stoofpeertjes overlangs door en hou ze apart als decoratie op de taart. Snij de overige stoofpeertjes in blokjes en doe ze bij de kwark.

Doe het opgevangen sap in een pannetje en meng er de kristalsuiker door. Breng aan de kook. Knijp de gelatineblaadjes uit en los ze op in het suikersap. Draai daarna direct het vuur uit. Roer even goed en laat het een minuutje staan.
Doe het gelatinemengsel bij de kwark en roer nu alles voorzichtig met een grote houten lepel door elkaar tot de kwark al het vocht heeft opgenomen en de kwark verder glad is.
Haal de springvorm uit de koelkast en giet het kwarkmengel op de speculaasjesbodem.
Laat de taart in de koelkast ongeveer drie uur opstijven. Decoreer voor gebruik de taart met de achtergebleven stoofperenplakjes en het amandelschaafsel. En klaar is het Weekend-kokkie!

Zin om nog eens iets lekkers te maken? Bekijk hier het Dordrechts Winterboek. Het leukste boek vol Dordtse verhalen van en voor Dordtenaren en andere lezers, doe-tips, foto's, illustraties en heerlijke recepten. Het boek zit in een superleuk voorraadblik met die prachtige tekeningen van Dordrecht door Jan Hensema. Je leest er hier meer over.


11-04-2019
Hallo Dordrecht column: Centraal Station

Als openbaarvervoer-kluns ben ik afgunstig op al die ervaren Thomas Cooks die me op Station Dordrecht met snelle tred ietwat geërgerd passeren of ik een hinderlijk obstakel ben.

In de treincoupé blader ik zogenaamd nonchalant in een tijdschrift, maar ontdek al snel dat dit 'uit' is. Iedereen leest digitaal. Dom van mij. Meteen pak ik m’n iphone want die heb ik ook hoor, mensen!

Dan gaat tegenover me een meisje zitten dat alles heeft wat mij smartelijk ontbeert: ze is jong, mooi en bovenal heel dun. Als ze gaat zitten neemt ze slechts tien centimeter van de treinstoel in beslag. Uit ieder oor verdwijnt een wit draadje naar haar hippe lederen tas. Relaxed pakt ze er haar laptop uit. Turend naar het scherm voelt ze weer in de tas, diept een broodje gezond op en begint te eten.
Gefascineerd kijk ik toe. In haar plaats zou ik bang zijn dat ik plotseling meezing met de dopjes in mijn oren, of gewurgd wordt door die witte draadjes. Zomaar zou een natte tomaatschijf van mijn broodje in de schoot van mijn buurman belanden. Zo niet bij deze Dunnie die alles tegelijk doet.
De lederen tas rinkelt. Kalm scrollend, dopjes in haar oren, broodje in de hand, tast Dunnie naar haar telefoon. Elegant trekt ze aan één draadje waardoor het dopje speels uit haar oor plopt. Tegen de beller zegt ze: ‘Leuk je te horen, ik zit toch te niksen in de trein.’

 

Caty Groen is journalist, redacteur, columnist, schrijver van Rick Benson-serie en boeken waar de stad Dordrecht vaak een rol in speelt.

Sommige columns verschenen eerder in De Stem van Dordt en andere uitgaven van De Persgroep.


11-04-2019
Mijn straat: als jij hier woont of woonde is dit leuk om te weten

Met regelmaat neemt Hallo Dordrecht een willekeurige straat onder de loep. Woon jij op dit moment aan de Thorbeckeweg? Dan herken je vast een aantal kenmerken van jouw straat en wijk. Woonde je er vroeger? Dan herken je ongetwijfeld de foto's van toen.

De Thorbeckeweg in Dordrecht is een van de langste straten in de wijk Crabbehof. Eerst vertellen we even iets over de wijk.

Crabbehof is gebouwd in de jaren zestig. Zo'n kleine tien jaar later dan buurwijk Wielwijk. De naam Crabbehof is vernoemd naar kasteel Crabbehoff, dat iets verderop langs de Talmaweg en de Groen van Prinstererweg ligt.

© Paul van de Velde

Geen kasteel

Crabbe is de naam van een watergang die na de Sint-Elisabethsvloed van 1421 ontstond en op een landkaart uit 1592 staat. Zo'n 25 jaar later wordt gesproken over een boerenhoeve met de naam Krabbehoeve. Later heeft het ook wel de naam kasteelboerderij Crabbehof geheten, maar een heus kasteel is 'kasteel Crabbehoff' nooit geweest.

Die naam

Denk je aan Crabbehof, dan denk je aan vierkante plantsoenen en veel groen. Nergens in Dordrecht zie je zoveel plantsoenen in deze vorm.
De straten zijn vernoemd naar politici uit de 19e en 20e eeuw zoals Troelstra, Domela Nieuwenhuis en Colijn. Ook onze straat van vandaag, de Thorbeckeweg, is vernoemd naar een politicus. Johan Thorbecke leefde van 1798 tot 1872. Hij was een staatsman en als voorzitter van de Grondwetscommissie in 1848 was Thorbecke de grondlegger van de parlementaire democratie.

In rap tempo krijgt de wijk Crabbehof vorm. De straat die je op de foto ziet is de Thorbeckeweg met de flats en het winkelcentrum in aanbouw. © Regionaal Archief Dordrecht

Die straat

Nu even over de straat zelf. De huizen op de Thorbeckeweg zijn dus van begin jaren 60 en vooral flatgebouwen domineren daar het straatbeeld. De blokken flats worden onderbroken door zijstraten, waar vaak ook weer plantsoenen zijn.

De Thorbeckeweg is hier nog lang niet klaar. Links de overkapping van winkelcentrum Crabbehof. © Regionaal Archief Dordrecht

Mét frietkraam

Rij je vandaag de dag door de straat, dan kom je onder meer langs een benzinestation, de achterkant van winkelcentrum Crabbehof en een apotheek. Tussen de Loudonstraat en de De Visserstraat is een blok eengezinswoningen verrezen. Dat staat precies op de plek waar jarenlang de 'wereldberoemde' frietkraam van Crabbehof stond.

Op deze collagefoto is goed te zien wat er is veranderd op dit stukje Thorbeckeweg. Links de legendarische friteskraam en rechts het woningenblok zoals we dat nu kennen. © Regionaal Archief Dordrecht (l) en © Google Maps

08-04-2019
Dit gebeurde er deze week in 1961

In de week van weleer blikken we terug op gebeurtenissen van toen in stad en land. Wat voor weer is het eigenlijk en wat deden we toen allemaal? Kijk even mee wat er in Dordt gebeurde in de week van 8 april, maar dan in 1961.

Wat voor weer is het eigenlijk op 8 april, maar dan in 1961? Nou, allereerst valt 8 april 1961 op een zaterdag en er staat een matige wind. Met gemiddeld zo'n 7 graden is het best een frisse dag. Bovendien is het bewolkt en er valt zo af en toe regen.

Wat er verder gebeurde

 

In Dordrecht

* Er staat op 8 april een personeelsvacature in de krant van Du Pont de Nemours. Ze vragen leerling analisten voor de Orlon-fabriek die eind 1961 in bedrijf wordt gesteld.

 * In de vijver van de Viottakade wordt zondagmiddag 9 april het lichaam gevonden van een 79-jarige Dordtenaar. De man moet er zaterdagavond te water zijn geraakt.

* Bij kledingwinkel Bervoets op de Voorstraat is er deze week een aanbieding in damesblouses. Ze zijn kraagloos en te koop in de kleuren wit, beige, rose en geel. Zo'n moderne blouse kost deze week f 5,90.

* Bouwtekeningen van winkelcentrum Crabbehof zijn bij de gemeente Dordrecht gedateerd op dinsdag 11 april 1961. 

In de rest van het land

* De bode van het Binnenhof slaat woensdagavond 12 april 1961 alarm als hij een harde knal hoort en een rookpluim ziet ontsnappen bij de Ridderzaal. De hulpdiensten rukken met toeters en bellen uit, maar kunnen niets vinden. De Telegraaf weet later te melden dat er in een smalle doorgang een plastic zak is gevonden met resten die lijken op een lont, Misschien is er een explosief tot ontploffing gebracht. De politie wil dit niet bevestigen.

De Blue Diamonds. © WikiCommons

* Overal hoor je de megahit Ramona van de Blue Diamonds. 

* De vijfdaagse werkweek wordt ingevoerd. Mits je beroep het toelaat, ben je op zaterdag vrij.

* De Beatles hebben 92 optredens in Hamburg.

* Jeanet Schuurman wordt geboren op 14 april. De voormalig nieuwslezeres werkt sinds 1992 voor het NOS journaal

In de rest van de wereld

 © WikiCommons

* In de nacht van zaterdag 8 april is er een explosie aan boord van het Britse passagiersschip MV Dara. Het schip is in Dubai. In de paniek die ontstaat tijdens de brand komen 238 passagiers en bemanningsleden om het leven. Er worden 565 mensen gered. Twee dagen later zinkt het schip terwijl het wordt weggesleept. Later blijkt dat een of meer mensen een antitankmijn hebben geplaatst die de oorzaak was van de explosie.

 

* Het proces tegen de nazi Adolf Eichmann begint dinsdag 11 april in Jeruzalem. Hij wordt beschuldigd voor meer dan zes miljoen moorden. Eichmann wordt 14 augustus schuldig bevonden en opgehangen op 31 mei 1962.

 

 * Woensdag 12 april gaat de Russische kosmonaut Yuri Gagarin als eerste mens naar de ruimte in de Vostok 1. Eenmaal buiten de atmosfeer vloog hij in 1 uur en 48 minuten om de aarde. 

Yuri Gagarin. © stock

07-04-2019
Hallo Dordrecht Feuilleton: Wie vermoordde Alida op de Merwekade? (1)

Wie vermoordde Alida op de Merwekade? is geschreven door Caty Groen en verscheen als feuilleton 'Zomer in Middeldorp 1928' in verschillende huis-aan-huiskranten. Het verhaal is bewerkt voor Hallo Dordrecht.

Deel 1

Clara zat verslagen aan de keukentafel. Wat haar zojuist werd verteld ging haar verstand te boven. Haar handen rustten in haar schoot en ze staarde voor zich uit. 'Hoe bestaat het,' zei ze tegen niemand in het bijzonder.

Willem genoot en keek triomfantelijk de tafel rond. Eindelijk had hij iets belangrijks te vertellen, hingen ze ook eens aan zijn lippen. Hij, Willem Verschoor, eenvoudig winkelier te Dordrecht, had gewichtig nieuws. Er werd naar hem geluisterd, ze wilden alles weten. Het naadje van de kous, de hoed en de rand.
Hij kon het niet tot in de finesses te vertellen, maar dat was niet zo belangrijk. Wat hij niet precies wist, fantaseerde hij erbij. Voornaamste was dat hij succes boekte. En succes had hij.

Clara Maas, kokkin in het grote burgemeestershuis, kon het niet geloven. En Mientje, het daghitje, durfde niet aan de keukentafel te gaan zitten. Ze stond roerloos naast het aanrecht.
Barend en Sientje zaten hand in hand. Het echtpaar werkte al jaren bij burgemeester jonkheer Von Franckenvoort en ze bewoonden het kleine huisje in de enorme achtertuin van het voorname huis aan de Kuipershaven in Dordrecht.
Barend keek naar Sientje die witjes naar de blank geschuurde keukentafel tuurde en nog geen woord had gezegd. Hij maakte zich zorgen om zijn vrouw. Hoewel ze nooit erg mededeelzaam was, had ze al die tijd nog geen woord uitgebracht.
Clara was de eerste die probeerde structuur in haar hoofd te krijgen en vroeg: 'Zeg nou nog eens precies waar ze is gevonden?'
Blij van dienst te zijn gaf Willem Verschoor antwoord. 'Op de Merwekade, net voorbij de Hoefijzerstraat en de kolenloods. Ze lag pal naast het vrijersbankje, achterover met haar armen wijd. Ze is neergestoken met een broodmes zo groot als...als...'
Koortsachtig zocht Willem naar geschikt vergelijkingsmateriaal en hij maakte aanstalten om zijn handen een flink eind uit elkaar te houden.
Clara, ineens helder, stond op. 'Nu moet je niet gaan overdrijven Willem. Een broodmes is een broodmes en geen zeis en ik denk dat we nu allemaal wel toe zijn aan een vers bakkie.'
In de politiepapieren stond dat in de vroege morgen van 13 juli 1928 het levenloze lichaam gevonden was van de 27-jarige Alida de Jong. Naast haar lag een bebloed mes.

De Merwekade © Regionaal Archief Dordrecht

Lorrenboer Stoffel, al vroeg op pad naar het Papendrechts veer met een handkar vol spullen, had Alida de Jong zien liggen en kreeg de schrik van zijn leven. Hij liet de kar staan en liep op een holletje naar Politiepost 3 naast de Groothoofdspoort. Buiten adem had hij zo hard op de deur gebonkt dat de zelfs de buren naast de politiepost slaapdronken hun hoofd uit het bovenraam staken.
Veel later, toen hij wat was gekalmeerd, liep Stoffel naar zijn vriend Willem Verschoor van de potten- en pannenwinkel in de Wijnstraat. Zowel Willem als Stoffel dreven een ietwat onduidelijke handel in tweedehands spulletjes. Verschoor verkocht in zijn winkel huishoudelijke artikelen zoals zinken emmers, borstels, dweilen en zeepkloppers. Maar in het schuurtje achter de winkel vond vaak nog andere handel plaats van artikelen waar Stoffel voordelig aan kon komen. Het was tamelijk onschuldig allemaal, zolang vrouw Verschoor er maar geen lucht van kreeg want dan had je de poppen aan het dansen.
Haarfijn had Stoffel bij Willem uit de doeken gedaan hoe hij Alida, die keurige juffrouw, hartstikke morsdood had gevonden. 'Een mes man, niet te geloven zo groot! En haar ogen, wijd opengesperd alsof ze verbaasd was.'
Dat Stoffel vreesde nooit meer te kunnen slapen van die ogen, vertelde hij er niet bij. Vurig bad hij dat de dode ogen van Alida de Jong hem niet tot in lengte van dagen zouden achtervolgen.
Willem Verschoor kon bijna niet wachten tot Stoffel weer weg zou gaan en hij zelf de buurt op kon om het nieuws te verspreiden.

 

Clara zag haar vaak op het drukke Scheffersplein als er markt was en ze boodschappen ging doen

 

Later die dag schudde kokkie Clara nogmaals het hoofd. Die juffrouw Alida, wie had gedacht dat ze op zo'n rare manier aan haar eind zou komen? Ze kende Alida de Jong oppervlakkig, had haar altijd een onbeduidend grijs muisje gevonden. Knap gezichtje, dat wel, maar verder eigenlijk nietszeggend. Clara zag haar vaak op het drukke Scheffersplein als er markt was en ze boodschappen ging doen. Juffrouw Alida was dan op weg naar de juwelierswinkel op de Voorstraat waar ze de administratie deed in het kleine kantoortje achter de winkel. Achter de toonbank zag je haar niet vaak. Aan het einde van de middag wandelde ze weer terug en verdween in haar huisje onderaan aan de Mattenkade. Zo ging het dag in dag uit.

Wijnhaven © Regionaal Archief Dordrecht

Juffrouw Alida was in Zwijdrecht geboren, maar dat wist bijna niemand. Ze was voor iedereen een grijze juffrouw op weg naar haar werk en een grijze juffrouw die terugkwam van haar werk. Niets op aan te merken, niets bijzonders.
En die juffrouw was nu doodgestoken gevonden aan de Merwekade. Naast het vrijersbankje nog wel. Het vrijersbankje werd zo genoemd omdat er al heel veel stelletjes op die plek verkering kregen. Wie een eindje langs de havens ging wandelen, sjans kreeg en op het vrijersbankje ging zitten was vrijwel zeker van een verloving na verloop van tijd. Het vrijersbankje was er beroemd om. Helemaal geen plek voor juffrouw de Jong, vond Clara.

Deel 2 van Wie vermoordde Alida op de Merwekade? kun je lezen vanaf zondag 14 april.


04-04-2019
Hallo Dordrecht-column: Gêne

Tijdens de spaarzame momenten dat ik vriendin M. spreek, gaat het geheid over het gevoel waar ik alleen maar meer last van lijk te krijgen en dat zij zo herkent: gêne. Een voorbeeld.

Vroeger waren er winkels waar je op je beurt moest wachten, zoals bij de slager. De oudere lezer weet waar ik het over heb. Het kon dan gebeuren dat twee mensen het met elkaar aan de stok kregen over wie er aan de beurt was. Met het schaamrood op de kaken wilde ik me dan excuseren bij de slager. Dat sloeg nergens op want ik had er niets mee te maken, maar ik vond het zo ongezellig voor de slager. Die man staat al de hele dag in zo'n koude zaak. Vriendin M. kent als geen ander dit gevoel en als ik haar de situatie voorleg, schiet ze in de rode vlekken van gêne. Plaatsvervangend. Voor mij. Echte vriendschap.

 

M. wappert zich koelte toe als ik haar dit vertel

 

Tegenwoordig heb ik het ook bij de straatkrantverkoper naast de ingang van de supermarkt. Ik word vriendelijk begroet met een blik die zegt: je mag van mij gewoon naar binnen, maar straks kun je me met goed fatsoen niet voorbijlopen met die boodschappentas vol A-merken waspoeder, extra vierge olijfolie en 9-laags toiletpapier. In de winkel voel ik de gêne van het naderend straatkrantenmoment al vanuit mijn schoenen naar boven kruipen. Soms geef ik wat geld aan de straatkrantenmeneer of -mevrouw, maar het gevoel laat zich niet afkopen en dus verlaat ik vaker schichtig de supermarkt. M. wappert zich koelte toe als ik haar dit vertel.

Maar onlangs gebeurde er iets in de super. Bij de kassa sloot ik aan achter de vaste straatkrantverkoper die twee tabletten knetterdure chocolade op de band legde. 'M'n ontbijt', zei hij tegen me en lachte een wees-tand bloot die meteen zijn aankoop verklaarde. Ik durfde niet tegen hem te zeggen dat hij voor het bedrag van de chocolade een heel brood kon kopen, mét beleg. In plaats daarvan mompelde ik een soort verontschuldiging.
M. knikt vol begrip. Als wij deze wereld voorgoed verlaten, weet M. zeker dat 'Sorry hoor' onze famous last words zijn.

 

Caty Groen is journalist, redacteur, columnist, schrijver van Rick Benson-serie en boeken waar de stad Dordrecht vaak een rol in speelt.

Sommige columns verschenen eerder in De Stem van Dordt en andere uitgaven van De Persgroep.


03-04-2019
Na dit Dordtse prakkie zeg je nooit meer: dat lust ik niet

Het Dordrechts Winterboek is een superleuk boek boordevol verhalen voor en door Dordtenaren. Er staan ook tekeningen in van Jan Hensema, leuke woonideetjes en recepten. In het boek wordt ieder recept voorafgegaan door een korte dialoog in Dordts dialect. Je krijgt onderstaand recept voor spruitjesstamppot met peppadew cadeau van Hallo Dordrecht. Alsjeblieft.

Sprûihtjiesstamppot mè pèppadjoew

'Pèppadjoew? Ut mot toch nie gekker worre.'
'Ut zijn peperties gevuld mè kâhs of vis.'
'Vis door me sprûhte? Ik ga bij me moeder ete.'
'Nee, desuh pèppadjoeuw is met roomkâhs. Probeer toch is wat. Nâhr je moeder kè je altèhd nog.'

Spruitjes is een makkelijke groente die zich graag laat combineren. Doe er een gefruit uitje en uitgebakken spekjes door en je hebt al een prakkie klaar. Een ander voorbeeld is dit eenvoudige en hartige gerecht. Je gaat het vast vaak maken, dat weten we zeker.

Een stamppotje voor 2 tot 3 personen

500 schoongemaakte spruitjes
1 pot peppadew met roomkaas (450 gram)
ongever 450 gram geschilde kruimige aardappels in stukken
2-3 speklapjes zonder zwoerd
paprikapoeder
zwarte peper uit de molen
witte peper en zout uit de molen
3 eetlepels olijfolie

Kook de aardappels in een grote pan met water en zout in plm. 18 minuten gaar.
Halveer ondertussen de schoongemaakte spruitjes en zet ze op met water. Kook ze vijf minuten vanaf het moment dat het water kookt. Giet af en laat even uitdampen.
Laat de pot peppadew uitlekken, maar vang het vocht op.

Bestrooi beide zijden van de speklapjes met witte peper en zout uit de molen en paprikapoeder. Doe de olijfolie in de koekenpan en bak de speklapjes op zacht vuur aan beide zijden uit tot ze gaar, bruin en krokant zijn.
Haal het vlees uit de pan, draai het vuur hoog en blus af met het vocht van de peppadew. Kook op hoog vuur roerend het vocht een beetje in. Vuur uit, klaar is je jus.
Doe de jus, de spruitjes en de peppadews bij de aardappels en stamp het door elkaar. Breng op smaak met zwarte peper. Warm nog even door als de stamppot teveel is afgekoeld. Serveer met de speklapjes.

Zin in meer recepten, mooie Dordtse verhalen en prachtige illustraties van Dordrecht? Het Dordrechts Winterboek staat voor je klaar in de webshop. Extra leuk: het boek zit in een prachtig blik. Boek eruit en je hebt een origineel koekblik. Hoe leuk is dat! Klik hier om er meer over te lezen. Extra leuk: het is in de aanbieding.


27-03-2019
Deze winkel opende als eerste in het vernieuwde Achterom

In de rubriek Winkel van Weleer zie je pas goed hoe het winkelbestand in Dordrecht is veranderd. Wij van Hallo Dordrecht vertellen hier geregeld iets over zo'n zaak van toen. Neem nou de winkel van Van de Sandt. Zij waren de eerste die hun deuren openden toen het Achterom eind jaren zestig werd vernieuwd.   

Het Achterom zoals we het nu kennen, zag er natuurlijk niet altijd zo uit. Sterker, op sommige stukken in het gebied was het vroeger zelfs een beetje een armoedig gebeuren. Daar moest verandering in komen, en die kwam ook.

Gloriejaren

In de plannen van de jaren zestig voor de herinrichting van het Achterom was rekening gehouden met luxe detailhandel. Het idee was dat het Achterom een soort 'welkomstraat' moest worden als entree naar de binnenstad. En daar horen mooie winkels bij, dachten ze toen. Nou, die kwamen er ook. In de gloriejaren van het Achterom had je bijvoorbeeld de herenmodezaak van Alexander Roodfeld, de schoenenwinkel van Sluymers en Bleyle damesmode. Maar de eerste winkel die opende na de grote renovatie in 1968 was die van Van de Sandt.


Eerst op de Voorstraat

De winkel van Van de Sandt zat oorspronkelijk op de Voorstraat en was daar al vanaf 1891 gevestigd. Ze verkochten porselein, kristal, glaswerk, lederwaren, reis- en toiletartikelen en andere luxe artikelen. De laatste eigenaar van het familiebedrijf, Joop van de Sandt, besloot de winkel te verplaatsen naar het nieuwe Achterom.

Huwelijkstafel

Op de nieuwe locatie gingen ze zich toeleggen op de verkoop van serviezen, couverts en luxe artikelen. Menig bruidspaar had bij Van de Sandt een huwelijkslijst of huwelijkstafel.

Meer weten over de winkel van Van de Sandt en andere Dordtse winkels van weleer? Lees dan het boek 'Blijf Maar!', winkels in Dordrecht, de jaren 50 en 60. Het verscheen in 2012 en was een groot succes. Het boek is verschillende keren herdrukt, maar inmiddels uitverkocht en niet meer te koop in de boekhandel.
Hallo Dordrecht heeft nog een paar tweedehands exemplaren tevoorschijn getoverd. Ze zien er zo goed als nieuw uit. Je kunt ze vinden in de shop bij Koopies! Klik hier om er meer over te lezen.


Heb je onze gratis geschenkengids al gezien?
Hallo Dordrecht heeft de mooiste kerstpakketten, cadeaus en relatiegeschenken. Kom kijken in onze winkel op de Blekersdijk in Dordrecht of download gratis de geschenkengids.
Realisatie Acadia | Design Twin Creations